DÜŞ(G)ÜNCE

İnsan, yeryüzünde aklıyla övünen tek canlıdır. Ne gariptir ki en büyük yanılgılarını da yine aklıyla yapar. Gördüğünü gerçek, duyduğunu kesin bilgi, hissettiğini ise hakikat sanır. Oysa hakikat çoğu zaman ilk bakışta görünen değildir. Çünkü insanın gözü nesneleri görür; niyetleri, zamanı ve gerçeğin bütününü göremez. Eskiler boşuna söylememiştir: "İnsanın alacası içinde, hayvanın alacası dışında." Hayvanın rengi derisindedir; insanın rengi ise vicdanında, karakterinde ve zamanı geldiğinde yaptığı tercihlerdedir. Bu yüzden bir insanı tanımak bazen yıllar sürer. Aynı şekilde bir olayı anlamak da... Yaşadığımız çağın en büyük hastalığı cehalet değildir; aceleciliktir. Bilgiye ulaşmak hiç olmadığı kadar kolaylaştı ama hikmete ulaşmak bir o kadar zorlaştı. Bir haber duyuyor, birkaç görüntü izliyor, birkaç cümle okuyor ve zihnimiz hükmünü veriyor. Oysa gerçek çoğu zaman parçaların tamamında saklıdır. Biz ise bir parçaya bakıp bütünü tarif etmeye çalışıyoruz. Sokrates, "Bildiğ...